De gemeenteraad van Mol kreeg begin dit jaar een duidelijke waarschuwing van de seniorenraad. In een symbolische nieuwjaarsbrief, vriendelijk van vorm, scherp van inhoud, maakten senioren één ding duidelijk: het cd&v–N‑VA-bestuur waardeert hen in woorden, maar laat hen in de steek in daden.

De boodschap was niet mis te verstaan. De budgetten die voor de seniorenraad zijn voorzien in het meerjarenplan liggen lager dan in vorige jaren, terwijl de kosten stijgen en de noden exploderen. En dat in een gemeente waar bijna één op vier inwoners senior is.

Besparen op wie het meest zorg nodig heeft

De seniorenraad slaat alarm over zeer concrete gevolgen van dit beleid. Activiteiten die eenzaamheid bestrijden – zoals Oud Lief, waarbij bussen worden ingelegd om 75-plussers uit afgelegen gehuchten op te halen – staan onder druk. Dit zijn geen luxeprojecten, maar levenslijnen voor mensen die anders nauwelijks nog buiten komen.

Toch blijft de meerderheid vasthouden aan een strak financieel keurslijf. De boodschap aan senioren lijkt: jullie zijn belangrijk, zolang het niets extra kost.

Burgemeester ontwijkt de kern van het probleem

Burgemeester Wim Caeyers (cd&v) reageerde defensief en verwees vooral naar personeel en omkadering. Volgens hem investeert Mol “gigantisch veel” in senioren en zou de kritiek te veel focussen op de werkingsmiddelen van de adviesraad.

Maar dat is precies waar het schoentje wringt. Je kan geen sterk seniorenbeleid voeren zonder voldoende middelen op het terrein. Personeel aankondigen zonder structurele werkingsbudgetten voor verenigingen en initiatieven is geen oplossing, maar symptoombestrijding.

Ook het project Zorgzame Buurten wordt door het bestuur graag naar voren geschoven als toekomstvisie, maar krijgt voorlopig onvoldoende financiële zuurstof. Mooie woorden en visieteksten volstaan niet als er geen ernstig budget tegenover staat.

VooruitMemo: dit is een politieke keuze

Oppositieraadslid Liesbet Lommelen (VooruitMemo) verwoordde het treffend: er gaan miljoenen euro’s door het meerjarenplan, maar wat senioren effectief krijgen, staat daar niet mee in verhouding. Dat is geen toeval, maar een politieke keuze van cd&v en N‑VA.

Wie beweert dat seniorenbeleid een prioriteit is, moet dit ook bewijzen in de cijfers. Vandaag ziet VooruitMemo vooral een bestuur dat andere accenten legt en verwacht dat senioren en vrijwilligers de gaten wel zullen dichtlopen.

Tijd voor respect, ook in het budget

Dat de seniorenraad zich genoodzaakt voelde om via een “ludieke” brief aan de alarmbel te trekken, zegt genoeg. Dit is geen luxeprobleem, maar een fundamentele vraag over welk Mol we willen zijn.

VooruitMemo blijft dit dossier kritisch opvolgen. Senioren verdienen meer dan applaus en mooie zinnen in beleidsnota’s. Ze verdienen respect, zekerheid en voldoende middelen. En dat begint bij politieke keuzes die verder gaan dan mooie woorden.